Spotkanie autorskie z Bogumiłą Salmonowicz
14 grudnia br. w Bibliotece PWSZ w Elblągu odbyło się spotkanie autorskie z mgr Bogumiłą Salmonowicz, autorką tomiku wierszy pt.”Między nami czerwienieją chwile”. Z Panią Bogumiłą rozmawiał dr hab. Feliks Tomaszewski literaturoznawca, prof. Uniwersytetu Gdańskiego oraz pracownik Instytutu Pedagogiczno-Językowego PWSZ w Elblągu. Zachęcamy do obejrzenia poniższej transmisji dostępnej na kanale YouTube PWSZ w Elblągu.
Bogumiła Salmonowicz – poetka, pedagog, coach, terapeutka, wykładowca w PWSZ w Elblągu oraz Politechnice Gdańskiej. Współorganizatorka cenionego i nagradzanego Festiwalu Literatury „Wielorzecze”, odbywającego się cyklicznie w Elblągu. Prowadzi własną Pracownię Doradztwa Personalnego, Edukacji i Terapii. Jej wiersze można znaleźć w czasopismach kulturalno-literackich, a także w wielu antologiach – w przekładach na język angielski, ukraiński, włoski, portugalski. Jest autorką tomów poetyckich: „BoSa (2014), „Abrazje” (2016) oraz „Femoglobina” (2017). Dwa z nich („BoSa” i „Femiglobina”) uzyskały miano Elbląskiej Książki Roku. Recenzje tych publikacji ukazały się m.in. w Toposie, Akancie, Latarni Morskiej, Prowincji. Jak sama mówi: „Pisze. Bo jestem; bo w moim życiu są ludzie i ich niepowtarzalne emocje, zakręty, epopeje, czarne dziury, happy endy… Bo dzięki pisaniu porządkuję siebie i odkrywam coraz nowe mikro i makro przestrzenie. Jestem, więc piszę. Piszę, więc jestem.” W czerwcu br. ukazał się kolejny tomik wierszy Pani Bogumiły pt. „Między nami czerwienieją chwile”.
Czytam wiersze Bogny Salmonowicz „plecami”, jak kazał Eliot, i czuję przebiegające dreszcze. Współodczuwam drzazgi, ból, cierpienie, czasem widzę błysk nadziei i uśmiech. Celne słowa, ostre obrazy. Nie wiem, jak żyć, Bogno, nie wiem, ale twoje słowa powodują, że między nami „czerwienieją chwile”, i dają moc. –Marta Fox
Poezja Bogumiły Salmonowicz bywa drapieżna, zmysłowa, pogodna i łagodna, ale nie taką zwiewną, nieziemską łagodnością pełną kwiatków i bławatków. (…) To intymne wyznanie, ściszony głos, reagujący na każde drgnienie tego, co zewnętrzne. (…) Jakby jedyną, właściwą metaforą była forma wyznania, które jeśli dotyka prawdziwych emocji, staje się podstawową kategorią poetycką. –Andrzej Fac
Data publikacji: 15 grudnia 2021